سالها پیش استاد فیلمنامهنویسیای داشتیم که توصیهی حیاتیای به من کرده بود. او میگفت اگر دیدی در ذهنت بهعنوان بیننده جایی که قرار است یکی از کاراکترها بر علیه دیگری اقدامی کند توی دلت گفتی آخیش... آنجا جاییست که نیاز به بازنویسی دارد. مثالش هم میشود "هفت" دیوید فینچر. جایی که برد پیت اسلحه به دست جلوی کوین اسپیسی دربند ایستاده و تماشاگر هر لحظه توی دلش میگوید: "بزن لعنتی رو". این نقطهی پایان کار فیلمنامهنویس است. خوبی کسانی که از تئاتر پایشان به سینما باز میشود این است که فرق میان موقعیت نمایشی و واقعیت را به خوبی میدانند. این ک سايهيهشك...
ما را در سایت سايهيهشك دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 11 تاريخ: يکشنبه 28 شهريور 1395 ساعت: 14:16